Stonka ziemniaczana

Szkodniki roślin w ogrodzie poniedziałek, listopad 30, 2015 0 907

Stonka ziemniaczana to inwazyjny owad, który osiąga blisko 1 cm długości (a nawet więcej) i ok 6-7 mm szerokości. Na żółto-pomarańczowym pancerzyku ma wąskie, czarne paski. Duże znaczenie w rozwoju szkodnika mają warunki klimatyczne.

Wpływają one na liczebność populacji. Stonka może wydać aż 4 pokolenia w jednym roku, w naszym klimacie na szczęście temperatury pozwalają na rozwój tylko jednego pełnego pokolenia. Stonka ziemniaczana lubuje się w roślinach należących do rodziny psiankowatych (Solanaceae). Jest zatem zagrożeniem nie tylko dla ziemniaków, ale też popularnych w uprawie pomidorów. Opryski najlepiej przeprowadzać, gdy tylko chrząszcze uaktywnią się po zimie. Ważne jest, aby zniszczyć je, zanim złożą jaja. Jeśli przegapimy ten moment, konieczne będzie przeprowadzanie oprysków, które podziałają na dorosłą postać owada i jego żarłoczne larwy. Pamiętajmy, że stonka szybko uodparnia się na preparaty chemiczne.

Chrząszcze wybudzają się z zimowego snu, gdy gleba ogrzewa się do 14 C. Owady od razu zaczynają poszukiwania wczesnych odmian ziemniaka. Samice składają żółte jaja na spodniej stronie liści, aby ochronić je przed słońcem i opadami deszczu. Z jaj wylęgają się larwy, które przechodzą aż trzy fazy linienia. Początkowo żerują w grupie, a później rozchodzą się, wędrując nawet na sąsiednie rośliny. Na ostatnie stadium, aby się przepoczwarzyć, muszą zejść pod ziemię. Larwa zostaje tam 2-3 tygodnie, po czym przeobraża się w chrząszcza. To właśnie te owady są najbardziej żarłoczne. Przez cały sezon zbierają energię do zimowania w glebie.

Szkodnik żeruje na naziemnych częściach roślin. Pochłania blaszki liściowe, doprowadzając do obniżenia plonów, zmniejszenia wielkości bulw, a nawet zamierania roślin. Atak rozpoczyna się na obrzeżach uprawy i zmierza w głąb pola, aż do opanowania całego obszaru. Na roślinie możemy zaobserwować 3 formy stonki: jaja, stadia larwalne i dorosłe chrząszcze. Jedynie pierwsze stadium larwalne nie jest żarłoczne, ale jego obecność to znak, że trzeba działać.

Opryski chemiczne zalecane są tylko przy dużej inwazji szkodnika - jeśli występuje ponad 25 larw na 25 roślin, oprysk wykonuje się miejscowo. Gdy pojawi się więcej niż 200 larw na 20 roślin - oprysk stosuje się na całym polu. Oceny dokonuje się oczywiście szacunkowo. W przypadku nielicznej populacji i niewielkiej uprawy ziemniaka larwy oraz chrząszcze można zbierać ręcznie. Należy je bezwzględnie zniszczyć. 


Comments

Leave your comment


Przejdź do góry